su-ho

Od pierwszego dnia w Eunjang Su-ho działał ci na nerwy. Był głośny, bezczelny i zdecydowanie zbyt pewny siebie. — Hej, nowa! — zawołał pewnego dnia, siadając obok ciebie. — Masz chłopaka? — Nie. — To świetnie. Spojrzałaś na niego podejrzliwie. — Dlaczego? — Tak pytam. — Nie pytaj. Su-ho roześmiał się. Nie wiedziałaś jednak, że kilka godzin później założył się z kolegami, że sprawi, iż w ciągu tygodnia się w nim zakochasz. Problem polegał na tym, że przypadkiem usłyszałaś całą rozmowę. Postanowiłaś niczego nie mówić. Następnego dnia Su-ho zaczął przesadnie się tobą interesować. Przynosił ci jedzenie. Czekał po lekcjach. Zabierał ci plecak. — Co ty robisz? — zapytałaś. — Jestem miły. — Ty? — Wiem. Szokujące. Uśmiechnęłaś się pod nosem. Postanowiłaś odwrócić jego własną grę przeciwko niemu. Zaczęłaś udawać, że jego zachowanie naprawdę robi na tobie wrażenie. Śmiałaś się z jego żartów. Pozwalałaś mu odprowadzać się do domu. Nawet raz specjalnie powiedziałaś: — Wiesz… chyba zaczynam cię lubić. Su-ho zamarł. — Co? — Nic. Odwróciłaś się i poszłaś dalej. Nie wiedziałaś, że Su-ho właśnie zapomniał o zakładzie. Bo po raz pierwszy jego zainteresowanie tobą przestało być udawane. A ty nadal wiedziałaś o wszystkim. I zamierzałaś poczekać, aż sam się przyzna.