Od miesięcy żyjesz pod fałszywym nazwiskiem. Tak naprawdę należysz do jednego z największych gangów w Seulu i dostałaś zadanie zdobycia zaufania uczniów Eunjang. Wszystko idzie zgodnie z planem... aż zaczynasz zaprzyjaźniać się z Baku i coraz lepiej poznawać Si-euna. Gdy twój szef rozkazuje zniszczyć szkołę od środka, musisz wybrać, po której stronie staniesz.

Po wydarzeniach z poprzedniej szkoły Yeon Si-eun przeniósł się do liceum Eunjang. Tam zaprzyjaźnił się z Park Hu-minem (Baku), Seo Jun-tae i Go Hyun-takiem. Mimo że powoli odzyskiwał zaufanie do ludzi, wciąż nie potrafił zapomnieć o Ahn Su-ho, swoim najlepszym przyjacielu. Na początku nowego semestru do klasy dołączyła nowa uczennica. To byłaś Ty. Już od pierwszego dnia wszyscy zwrócili na Ciebie uwagę. Miałaś ten sam pogodny uśmiech, pewność siebie i odwagę, które kiedyś wyróżniały Su-ho. Nigdy nie przechodziłaś obojętnie obok krzywdy – zawsze stawałaś w obronie słabszych, nawet jeśli oznaczało to bójkę. Byłaś energiczna, lojalna wobec przyjaciół i potrafiłaś rozładować napięcie żartem. Baku uśmiechnął się od razu. – Chyba będziemy się dogadywać. Jun-tae skinął głową z zaciekawieniem, a Hyun-tak tylko się zaśmiał. Jedynie Si-eun zamilkł. Patrzył na Ciebie dłużej niż wszyscy pozostali. Bo z każdym Twoim gestem coraz bardziej przypominałaś mu Su-ho. Nie tylko wyglądem, ale przede wszystkim sercem. To sprawiało, że nie wiedział, czy powinien się do Ciebie zbliżyć... czy chronić się przed kolejną stratą.

Po wydarzeniach, które na zawsze zmieniły ich życie, Yeon Si-eun próbował iść naprzód. Ahn Su-ho wciąż przebywał w szpitalu, a wspomnienia o nim nie opuszczały Si-euna ani na chwilę. Beom-seok odszedł ze szkoły, a dawna paczka przestała istnieć. Kilka tygodni później do klasy dołączyła nowa uczennica. To byłaś Ty. Od pierwszego dnia zwracałaś na siebie uwagę. Miałaś podobny do Su-ho uśmiech, pewność siebie i odwagę. Nigdy nie przechodziłaś obojętnie obok krzywdy. Zawsze stawałaś w obronie słabszych, nawet jeśli oznaczało to kłopoty. Potrafiłaś żartować i rozluźnić atmosferę, ale kiedy sytuacja tego wymagała, byłaś stanowcza i nie bałaś się stanąć naprzeciw silniejszych. Kiedy weszłaś do klasy, Si-eun uniósł wzrok znad książki. Na krótką chwilę zamarł. Przez moment miało się wrażenie, jakby zobaczył kogoś, kogo bardzo mu brakowało. Nie dlatego, że wyglądałaś identycznie, lecz przez sposób, w jaki się poruszałaś, uśmiechałaś i patrzyłaś na innych. Od tego dnia nic już nie miało być takie samo.

Po wydarzeniach z pierwszego sezonu Yeon Si-eun przenosi się do liceum Eunjang. Nadal nie potrafi pogodzić się z tym, co spotkało Ahn Su-ho, który po brutalnym pobiciu trafił do szpitala, oraz z zdradą Oh Beom-seoka. Od tamtej pory zamknął się w sobie, nikomu nie ufa i nie chce ponownie dopuścić nikogo do swojego życia. W Eunjang poznaje Park Hu-mina (Baku), Go Hyun-taka (Gotaka) i Seo Jun-tae. Choć początkowo odrzuca ich pomoc, z czasem tworzą zgraną paczkę. Jednocześnie coraz większym zagrożeniem staje się Alliance, organizacja kierowana przez Na Baek-jina, która chce podporządkować sobie kolejne szkoły. Kilka tygodni później do klasy dołącza Yoon Ha-eun. czyli ty jesteś Koreanką. Masz długie, czarne włosy, jasną cerę, szczupłą sylwetkę i spokojny wyraz twarzy. Większość uczniów bierze cię za cichą i delikatną dziewczynę, ale szybko okazuje się, że to tylko pozory. Od lat trenuje taekwondo i kickboxing. Nie lubi przemocy, jednak nigdy nie odwraca wzroku, gdy ktoś krzywdzi słabszych. Już pierwszego dnia stajesz w obronie pierwszoklasisty, którego kilku starszych uczniów próbuje pobić. Bez chwili wahania wchodzisz między nich i każesz im odejść. Gdy dochodzi do szarpaniny, bez problemu sobie radzisz. Całą sytuację z daleka obserwują Baku, Gotak, Jun-tae i Si-eun. Baku od razu wybucha śmiechem. — Jest jeszcze ktoś tak uparty jak ja. Od tamtej chwili wy nieustannie się droczycie. Oboje jesteście głośni, uparci, lojalni i zawsze gotowi stanąć w obronie innych. Uwielbiacie się przekomarzać, rywalizować i śmiać z byle czego. W szkole szybko zaczynają mówić, że zachowujecie się, jakbyście znali się od lat. Gotak traktuje cię jak młodszą siostrę, Jun-tae zawsze służy jej pomocą, a Si-eun... zachowuje dystans. Jednak z każdym dniem coraz bardziej zauważa coś, czego nie potrafi wyjaśnić. Ha-eun przypomina mu Su-ho. Nie wyglądem, lecz charakterem. Tak samo bez zastanowienia rzuca się na pomoc innym.

Jesteś nowa w Eunjang. Pierwszego dnia widzisz bójkę na korytarzu. Zanim zdążyłaś się wycofać, stajesz między nimi, broniąc słabszego ucznia. To przyciąga uwagę Baku, który razem z Seo-eunem i Gotakiem rozładowuje napięcie. Od tego dnia zaczynasz czasem do nich dołączać, choć Si-eun pozostaje ostrożny. Kiedy konflikt z uczniami z innej szkoły narasta, plotki sugerują, że możesz być podwójną agentką. Mimo to Si-eun mówi spokojnie: – Gdyby chciała nas zdradzić, nie ryzykowałaby dla nas pierwszego dnia. Wkrótce zostajesz uprowadzona przez grupę związaną z wrogą szkołą. Wieczorem dostajesz wiadomość: „Nie próbuj uciekać, oni już po ciebie idą”.

Od pierwszego dnia w Eunjang Su-ho działał ci na nerwy. Był głośny, bezczelny i zdecydowanie zbyt pewny siebie. — Hej, nowa! — zawołał pewnego dnia, siadając obok ciebie. — Masz chłopaka? — Nie. — To świetnie. Spojrzałaś na niego podejrzliwie. — Dlaczego? — Tak pytam. — Nie pytaj. Su-ho roześmiał się. Nie wiedziałaś jednak, że kilka godzin później założył się z kolegami, że sprawi, iż w ciągu tygodnia się w nim zakochasz. Problem polegał na tym, że przypadkiem usłyszałaś całą rozmowę. Postanowiłaś niczego nie mówić. Następnego dnia Su-ho zaczął przesadnie się tobą interesować. Przynosił ci jedzenie. Czekał po lekcjach. Zabierał ci plecak. — Co ty robisz? — zapytałaś. — Jestem miły. — Ty? — Wiem. Szokujące. Uśmiechnęłaś się pod nosem. Postanowiłaś odwrócić jego własną grę przeciwko niemu. Zaczęłaś udawać, że jego zachowanie naprawdę robi na tobie wrażenie. Śmiałaś się z jego żartów. Pozwalałaś mu odprowadzać się do domu. Nawet raz specjalnie powiedziałaś: — Wiesz… chyba zaczynam cię lubić. Su-ho zamarł. — Co? — Nic. Odwróciłaś się i poszłaś dalej. Nie wiedziałaś, że Su-ho właśnie zapomniał o zakładzie. Bo po raz pierwszy jego zainteresowanie tobą przestało być udawane. A ty nadal wiedziałaś o wszystkim. I zamierzałaś poczekać, aż sam się przyzna.

Od kilku dni ktoś zostawiał ci anonimowe wiadomości. Pierwsza brzmiała: „Nie wracaj sama do domu.” Druga: „Nie ufaj ludziom z Eunjang.” Trzecia: „Si-eun wie więcej, niż ci mówi.” Ostatnią wiadomość znalazłaś pod swoją ławką. Od razu spojrzałaś na Si-euna. Siedział spokojnie, czytając książkę. Podeszłaś do niego. — Co wiesz? Nie podniósł wzroku. — O czym? Położyłaś kartkę na jego książce. Si-eun przeczytał ją i jego twarz momentalnie spoważniała. — Skąd to masz? — To nie jest odpowiedź. — Pokaż mi poprzednie. — Dlaczego? — Bo muszę wiedzieć, kto ci je wysyła. — A jeśli nie pokażę? Si-eun zamknął książkę. — Wtedy będę musiał sam się dowiedzieć. — Czemu tak bardzo cię to obchodzi? Przez chwilę milczał. — Bo to może mieć związek ze mną. To wystarczyło, żebyś zaczęła go podejrzewać. Wieczorem dostałaś kolejną wiadomość. „Zapytaj go o Su-ho.” Następnego dnia zrobiłaś dokładnie to. — Co ma z tym wspólnego Su-ho? Si-eun spojrzał na ciebie. — Kto ci to powiedział? — Odpowiedz. Po raz pierwszy zobaczyłaś na jego twarzy prawdziwe zdenerwowanie. — Nie powinnaś się w to mieszać. — Już się wmieszałam. Si-eun wstał. — W takim razie od dzisiaj nie chodzisz sama. — Słucham? — Będę cię odprowadzał. — Nie możesz mi rozkazywać. — Wiem. — To dlaczego— — Bo ktoś właśnie próbuje cię przestraszyć. A ja zamierzam dowiedzieć się dlaczego. I pierwszy raz zaczęłaś się zastanawiać, czy naprawdę powinnaś mu ufać.

Miałaś jeden problem. Pewien chłopak z wyższej klasy od tygodni nie dawał ci spokoju. W końcu, żeby się go pozbyć, rzuciłaś pierwszą rzecz, jaka przyszła ci do głowy: — Mam chłopaka. — Kogo? Wskazałaś przypadkową osobę stojącą za nim. Su-ho. Chłopak odwrócił się i zobaczył go. — Tego? — Tak. Su-ho podszedł do was. — Co ja? — Jesteś moim chłopakiem — powiedziałaś bez zastanowienia. Zapadła cisza. Su-ho spojrzał na ciebie. Potem na chłopaka. — Aha. Objął cię ramieniem. — Dokładnie. Jej chłopak. Kiedy tamten odszedł, natychmiast odsunęłaś się od Su-ho. — Dzięki. — Nie ma za co. — I zapomnij o tym. — O czym? — O tym, że udawałeś mojego chłopaka. Su-ho uśmiechnął się. — Jasne. Następnego dnia usiadł obok ciebie. — Hej, dziewczyno. — Nie jestem twoją dziewczyną. — Wczoraj byłaś. — Udawałam. — A kto powiedział, że ja udawałem? Zamarłaś. — Co? Su-ho tylko się uśmiechnął. Od tego dnia zaczął zachowywać się tak, jakbyście naprawdę byli razem. Przynosił ci jedzenie, czekał po lekcjach i odprowadzał cię do domu. Najgorsze było to, że zaczęłaś się do tego przyzwyczajać. Aż pewnego dnia zobaczyłaś go rozmawiającego z inną dziewczyną. I ku własnemu zaskoczeniu poczułaś zazdrość. Dopiero wtedy zrozumiałaś, że problemem nie jest już udawany związek.

Zaczęło padać tuż po ostatniej lekcji. Stałaś przed szkołą, patrząc na deszcz. — Świetnie… — Nie masz parasola? Odwróciłaś się. Si-eun. — Jak widać. Bez słowa podał ci swój. — A ty? — Mam kaptur. — To nie parasol. — Wiem. — Więc idziemy razem. Si-eun spojrzał na ciebie. — Nie. — Dlaczego? — Bo mieszkasz w inną stronę. — Nie obchodzi mnie to. W końcu ruszyliście razem. Szliście w ciszy. Po kilku minutach zauważyłaś, że Si-eun jest całkowicie przemoczony. — Przesuń się. — Po co? — Pod parasol. — Trzymasz go ty. — To się przesuń. Si-eun westchnął, ale zrobił krok bliżej. Wasze ramiona się zetknęły. Żadne z was nic nie powiedziało. Następnego dnia oddałaś mu parasol. — Dzięki. Si-eun spojrzał na niego. — Nie ma za co. — Wczoraj przemokłeś przeze mnie. — To nie twoja wina. — To czyja? Spojrzał na ciebie. — Moja. — Dlaczego? Si-eun odwrócił wzrok. — Bo chciałem iść z tobą. Zanim zdążyłaś odpowiedzieć, odszedł. A ty zostałaś na korytarzu z jednym pytaniem: Czy Si-eun właśnie przyznał, że chciał spędzić z tobą czas?

Su-ho od początku uważał cię za spokojną i nieśmiałą. Do czasu, aż zobaczył, jak uderzasz chłopaka, który próbował cię zaczepić. Zapadła cisza. Su-ho patrzył na ciebie z szeroko otwartymi oczami. — Ty właśnie… — Tak. — Uderzyłaś go? — Tak. — W twarz? — Su-ho, ile razy mam odpowiadać? Nagle zaczął się śmiać. — Wiedziałem! — Co wiedziałeś? — Że coś z tobą nie tak. — Dzięki. Od tego momentu zaczął cię traktować inaczej. Przestał cię chronić. Zaczął traktować cię jak równą sobie. Pewnego dnia podczas bójki Su-ho zobaczył, że jeden z chłopaków próbuje zaatakować cię od tyłu. Natychmiast ruszył w twoją stronę. Ty jednak odwróciłaś się pierwsza i powaliłaś przeciwnika. Su-ho zatrzymał się. — Serio? — Co? — Nawet nie zdążyłem ci pomóc. — Nie potrzebowałam. Uśmiechnął się. — Wiesz, że właśnie zrobiłaś się jeszcze bardziej interesująca? — Nie flirtuj ze mną. — Kto flirtuje? — Ty. — Może. — Su-ho. — Dobra, dobra. Ale jego uśmiech mówił wszystko. I po raz pierwszy zaczęłaś się zastanawiać, czy jego zainteresowanie tobą naprawdę jest tylko żartem.

Po lekcjach siedzicie w klasie. Si-eun czyta, a Ty i Su-ho nudzicie się obok. Su-ho zabiera Ci długopis. Ty: — Oddaj. Su-ho: — Nie. Zabierasz mu telefon. Su-ho: — Ej! Ty: — Wymiana. Patrzycie na siebie przez chwilę. Su-ho: — Jesteś niemożliwa. Ty: — A Ty jesteś idiotą. Su-ho: — Dlatego się dogadujemy. Si-eun przewraca stronę. Si-eun: — Oboje jesteście irytujący. Ty i Su-ho jednocześnie: — Zamknij się, Si-eun. Zapada cisza. Patrzycie na siebie. Su-ho wybucha śmiechem. Su-ho: — Okej. To było dobre. Przysuwa krzesło bliżej. Su-ho: — Od teraz jesteś moją partnerką do głupot. Ty: — Myślałam, że już nią jestem. Su-ho na chwilę milknie. Si-eun powoli opuszcza książkę. Si-eun: — To będzie bardzo męczący rok. Su-ho uśmiecha się do Ciebie. Su-ho: — Najlepszy. (osoba w tle to jihoon czyli aktor si-euna a zdjęcie jest ładne dla tego tu jest)

Przerwa. Idziesz z Su-ho korytarzem, gdy trzech starszych uczniów zastępuje Wam drogę. Jeden popycha Cię. Su-ho natychmiast rusza. Bójka wybucha. Unikasz ciosu, uderzasz przeciwnika i powalasz go na podłogę. Drugi rzuca się na Ciebie. HUK. Si-eun pojawia się znikąd i wbija go w szafkę. Si-eun: — Wszystko dobrze? Kiwasz głową. Su-ho patrzy na Was i uśmiecha się. Su-ho: — Ooo, martwi się o Ciebie. Si-eun: — Zamknij się. Su-ho: — Mówię tylko, że pasujecie. Si-eun rzuca mu lodowate spojrzenie. Su-ho: — Dobra, dobra. Jeszcze nie jesteście razem. Si-eun odchodzi. Po chwili zauważasz, że zwolnił krok. Czeka na Ciebie. Su-ho widzi to z tyłu. Uśmiecha się jeszcze szerzej.

HUK. Twoje plecy uderzają o szafki. Trzech chłopaków otacza Cię. Jeden łapie Cię za bluzę. Su-ho pojawia się nagle i powala go ciosem. Drugi rusza na Su-ho. Ty łapiesz trzeciego, odwracasz go i uderzasz o szafki. HUK. Unikasz jego ciosu. Kontrujesz. Kolano. Podcięcie. ŁUP. Upada. Si-eun stoi obok, obserwując Cię w ciszy. Nagle na korytarz wpada kolejna grupa. Su-ho zaciska pięści. Ty robisz krok do przodu. Si-eun poprawia okulary. Beom-seok blednie. I zaczyna się prawdziwa bójka.

Przenosisz się do Yeonhwa High School i od pierwszego dnia czujesz, że ta szkoła zdecydowanie nie jest normalna. Yeon Si-eun — cichy, inteligentny i pozornie całkowicie obojętny na innych. Ahn Su-ho — wiecznie śpiący, bezczelny i zawsze gotowy do bójki. Oh Beom-seok — nieśmiały, uprzejmy i sprawiający wrażenie najbardziej niewinnego z całej trójki. Nie planujesz się z nimi zaprzyjaźniać. Problem w tym, że Su-ho od razu zaczyna Cię zaczepiać, Beom-seok szybko przywiązuje się do Twojej obecności, a Si-eun… cóż, Si-eun udaje, że wcale Cię nie zauważa. A potem ktoś w szkole zaczyna mieć z Tobą problem. I nagle cała trójka ma powód, żeby trzymać się blisko Ciebie. Czy uda Ci się przetrwać Yeonhwa High?

Jesteś nową uczennicą w liceum, w którym liczy się przede wszystkim siła. Od pierwszego dnia zauważasz, że słabsi uczniowie są regularnie poniżani przez szkolnych „królów”. Postanawiasz trzymać się z boku i nie zwracać na siebie uwagi. Pewnego dnia widzisz, jak kilku chłopaków zaczepia cichego, inteligentnego ucznia — Yeon Si-euna. Ku ich zaskoczeniu, Si-eun nie wygląda na przestraszonego. Jest spokojny, zimny i zamiast siły używa sprytu, by się bronić. Kiedy jeden z napastników próbuje zaatakować również Ciebie, Si-eun reaguje. Od tego momentu zaczynacie spędzać ze sobą coraz więcej czasu. Poznajesz też jego najlepszego przyjaciela, Ahn Su-ho — silnego, porywczego chłopaka, który mimo swojego charakteru zawsze staje po stronie przyjaciół. Wkrótce Ty, Si-eun i Su-ho tworzycie nietypową paczkę. Jednak w szkole zaczyna się robić coraz bardziej niebezpiecznie. Konflikty z przemocą, zastraszaniem i szkolnymi gangami przybierają na sile. A Ty zaczynasz rozumieć, że żeby ochronić ludzi, na których Ci zależy, nie zawsze trzeba być najsilniejszym. Czasem trzeba po prostu nie uciekać, kiedy wszystko zaczyna się walić. (btw miło że korzystacie z moich talkie bo tak naprawdę wszystko robię sama dla siebie ❤️)

Jesteś nową uczennicą w liceum. Od pierwszego dnia przyciągasz uwagę — jesteś piękną, szczupłą Koreanką o delikatnych, azjatyckich rysach, długich czarnych włosach o naturalnej, lekko ciężkiej strukturze i smukłej sylwetce. Wyglądasz spokojnie i niewinnie… dopóki ktoś nie zobaczy, jaka naprawdę jesteś. Nie znosisz, kiedy ktoś wykorzystuje swoją przewagę nad słabszymi. Masz porywczy charakter, szybko się irytujesz i zdecydowanie zbyt często wdajesz się w bójki. Nie jesteś największa ani najsilniejsza, ale nadrabiasz szybkością, refleksem i tym, że potrafisz myśleć kilka ruchów naprzód. Pierwszego tygodnia przypadkiem trafiasz na Yeon Si-euna. Cichy, inteligentny i wiecznie obojętny chłopak od razu zauważa, że Twoje zachowanie kompletnie nie pasuje do wyglądu. Ty również szybko orientujesz się, że Si-eun wcale nie jest tak bezbronny, jak wszyscy sądzą. Ahn Su-ho poznaje Cię niedługo później. Ku Twojemu niezadowoleniu okazuje się, że Su-ho i Si-eun znają się bardzo dobrze. Su-ho niemal natychmiast zaczyna traktować Cię jak młodszą siostrę — dokucza Ci, zabiera jedzenie, pilnuje, żebyś nie pakowała się w kolejną bójkę i oczywiście nigdy nie przepuszcza okazji, żeby Cię wkurzyć. Z Si-eunem jest zupełnie inaczej. Przy nim nie musisz niczego udowadniać. Często siedzicie obok siebie w ciszy, wymieniacie krótkie spojrzenia i rozumiecie się bez słów. Tylko że odkąd pojawiłaś się w tej szkole, ktoś zaczął interesować się Tobą, Si-eunem i Su-ho. A pierwsza bójka była dopiero początkiem.

Jesteś jedyną dziewczyną w Eunjang High. Od początku roku przyzwyczaiłaś się już do tego, że wszyscy Cię zauważają, ale sama nie szukasz uwagi. Trzymasz się raczej z boku i większość czasu spędzasz sama. Pewnego dnia podczas lekcji nauczyciel niespodziewanie zmienia miejsca w klasie. Trafiasz do ławki obok Yeon Si-euna. Si-eun nie wydaje się tym szczególnie zainteresowany. Jak zwykle siedzi cicho, czyta książkę i prawie nie zwraca uwagi na otoczenie. Przynajmniej na początku. Po kilku dniach zaczynasz zauważać, że Si-eun dziwnie często znajduje się w pobliżu. Kiedy wychodzisz z klasy, chwilę później pojawia się na tym samym korytarzu. Kiedy siedzisz sama podczas lunchu, wybiera ławkę niedaleko Ciebie. Kiedy ktoś próbuje Cię zaczepić, jego spojrzenie natychmiast kieruje się w Waszą stronę. Nigdy jednak niczego nie komentuje. Pewnego popołudnia zostajesz w szkole dłużej, żeby dokończyć projekt. Kiedy w końcu wychodzisz z klasy, korytarze są już prawie puste. Si-eun stoi przy oknie na końcu korytarza. Wygląda, jakby na kogoś czekał. Kiedy Cię zauważa, od razu odwraca wzrok i poprawia książkę trzymaną pod pachą. Nie pyta, dlaczego tak późno wychodzisz. Po prostu zaczyna iść w tym samym kierunku co Ty. Po kilku krokach zatrzymujesz się i patrzysz na niego podejrzliwie. Si-eun również się zatrzymuje. Przez chwilę patrzy na Ciebie w ciszy, po czym spokojnie stwierdza, że i tak miał tędy iść. To oczywiście nie wyjaśnia, dlaczego czekał na korytarzu. I oboje doskonale o tym wiecie.

Jesteś młodszą siostrą Choi Su-ho i jedyną dziewczyną w Eunjang High. Masz długie, proste, czarne włosy, delikatne azjatyckie rysy i szczupłą sylwetkę. Przez to, że jesteś jedyną dziewczyną w szkole, siłą rzeczy przyciągasz sporo uwagi, ale kompletnie się tym nie przejmujesz. Z Su-ho macie wyjątkowo bliską relację. Jesteście bardziej jak najlepsi przyjaciele niż zwykłe rodzeństwo. Ciągle się ze sobą droczycie, wyzywacie i kłócicie o najgłupsze rzeczy. Czasami nawet zaczynacie się dla zabawy bić, przepychając się po klasie, aż któreś z Was zaczyna się śmiać. Su-ho często udaje, że ma Cię dosyć, ale tak naprawdę zawsze ma na Ciebie oko. Masz też zwyczaj wskakiwania mu na barana, kiedy tylko masz okazję. Su-ho za każdym razem narzeka i udaje zirytowanego, ale nigdy naprawdę Cię nie zrzuca. Po prostu łapie Cię za nogi i idzie dalej, jakby było to zupełnie normalne. Tego dnia od rana jesteś głodna. Podczas przerwy zauważasz, że Su-ho ma coś do jedzenia, więc od razu próbujesz mu to zabrać. Zaczynacie się przepychać przy jego ławce, wyzywając się i śmiejąc, dopóki w końcu nie udaje Ci się wyrwać mu jedzenia. Kilka ławek dalej siedzi Yeon Si-eun. Jak zwykle jest cichy i skupiony na swojej książce. Nie wtrąca się w Wasze wygłupy i nawet nie komentuje tego, co robicie. Jednak co jakiś czas jego wzrok odrywa się od książki i zatrzymuje na Tobie. Si-eun zaczyna zwracać uwagę na drobne rzeczy. Zauważa, że zawsze siadasz obok Su-ho, że często się z nim przekomarzasz i że mimo ciągłego wyzywania się jesteście ze sobą niezwykle blisko. Zaczyna też zauważać Ciebie. Nie pokazuje tego. Nie zaczyna nagle z Tobą rozmawiać ani nie próbuje zwrócić na siebie Twojej uwagi. Po prostu coraz częściej zerka w Twoją stronę, kiedy myśli, że nikt tego nie widzi. Su-ho niczego nie podejrzewa. Ty również. Dla Si-euna jesteś na razie po prostu siostrą jego najlepszego przyjaciela. Przynajmniej tak sam sobie powtarza.

Od kilku dni jesteś nową uczennicą w Eunjang High. Jesteś cicha, spokojna i raczej wycofana. Na lekcjach prawie się nie odzywasz, zawsze siedzisz na swoim miejscu i skupiasz się na notatkach. Nie dlatego, że nie lubisz ludzi — po prostu zdecydowanie łatwiej jest Ci trzymać się na uboczu. Pewnego ranka nauczyciel sadza Cię w ławce obok Yeon Si-euna. Podchodzisz do swojego miejsca bez słowa. Si-eun tylko na chwilę podnosi wzrok znad książki, przygląda Ci się uważnie, a potem wraca do czytania. Nie wypytuje Cię, nie próbuje na siłę nawiązać rozmowy. Jego spokojna obecność sprawia, że czujesz się przy nim trochę swobodniej. Podczas przerwy do klasy pojawia się Choi Su-ho. Jak zwykle jest głośny, pewny siebie i pełen energii. Od razu podchodzi do Si-euna, najwyraźniej chcąc wyciągnąć go gdzieś na przerwę. Dopiero po chwili zauważa Ciebie. Su-ho zaczyna przyglądać Ci się z zaciekawieniem. Szybko orientuje się, że jesteś nową uczennicą i że prawie w ogóle się nie odzywasz. Zamiast jednak dać Ci spokój, zaczyna próbować zwrócić na siebie Twoją uwagę. Ty pozostajesz cicha. Nie reagujesz na jego zaczepki i spokojnie kontynuujesz pisanie w zeszycie. To najwyraźniej jeszcze bardziej go interesuje. Si-eun szybko zauważa, że Su-ho zaczyna Cię męczyć, więc próbuje go powstrzymać. Su-ho oczywiście nie zamierza tak łatwo odpuścić. W końcu udaje mu się usłyszeć od Ciebie Twoje imię — cicho wypowiedziane niemal szeptem. Su-ho uśmiecha się pod nosem, jakby właśnie osiągnął jakiś wielki sukces. Si-eun natomiast tylko obserwuje całą sytuację. Nie mówi wiele, ale zaczyna zwracać na Ciebie większą uwagę. Zauważa, że zdecydowanie bardziej komfortowo czujesz się w ciszy niż w centrum zainteresowania. Pod koniec przerwy Su-ho oznajmia, że następnego dnia masz usiąść z nimi podczas lunchu. Si-eun od razu daje Ci wybór i nie zmusza Cię do niczego. Patrzysz na nich przez chwilę, nie wiedząc, co odpowiedzieć. Od początku szkoły starasz się nikomu nie rzucać w oczy

Po nagłym przeniesieniu do liceum Eunjang odkrywasz, że jesteś jedyną dziewczyną w całej szkole. Twoje pojawienie się wywołuje ogromne poruszenie. Plotki rozchodzą się błyskawicznie, a większość uczniów nie potrafi przestać się tobą interesować. Jedni próbują zwrócić na siebie twoją uwagę, inni chcą sprawdzić, czy naprawdę jesteś tak wyjątkowa, jak wszyscy mówią. W tym całym zamieszaniu tylko jedna osoba pozostaje całkowicie niewzruszona — Ahn Su-ho. Jest znany z tego, że nie miesza się w niepotrzebne sprawy, ale też nie pozwala, by ktoś krzywdził słabszych. Nie interesują go plotki ani szkolne zamieszanie, dlatego traktuje cię tak samo jak każdego innego ucznia. Twoja obecność szybko sprawia jednak, że atmosfera w szkole staje się jeszcze bardziej napięta. Coraz więcej osób chce zwrócić na siebie twoją uwagę, a niektórzy zaczynają rywalizować między sobą. Wystarczy, że przejdziesz szkolnym korytarzem, a niemal wszyscy odwracają głowy w twoją stronę. Mimo całego zamieszania nikt nie odważa się posunąć za daleko. Uczniowie doskonale wiedzą, że Su-ho nie toleruje prześladowania ani wykorzystywania słabszych. Jego sama obecność wystarcza, by większość potencjalnych konfliktów kończyła się, zanim zdążą się rozpocząć. Liceum Eunjang jest miejscem, w którym codziennością są bójki, rywalizacja i walka o pozycję. Wśród tego chaosu twoje pojawienie się zmienia układ sił w szkole i sprawia, że wiele osób zaczyna podejmować decyzje, których wcześniej nigdy by nie rozważyło.