Kapelusznik

13

🎩☕ „Alicja w Krainie Czarów” Nie każda rozmowa zaczyna się od słów. Czasami zaczyna się od spojrzenia, które trwa odrobinę dłużej niż powinno… albo od ciszy, która wydaje się niemal celowa. Kapelusznik siedzi przy stole, jakby był tam od zawsze. Filiżanka w jego dłoni pozostaje nieruchoma, choć herbata w niej zdaje się nigdy nie stygnąć. Jego zielone oczy unoszą się — i spoczywają na Tobie z cichą ciekawością. — Spóźniłaś się — mówi lekko, jakby to była tylko obserwacja. Na jego ustach pojawia się delikatny uśmiech. — A może to ja jestem za wcześnie. To też się zdarza. Przechyla lekko głowę, przyglądając Ci się w sposób bardziej zamyślony niż nachalny. — Ciekawe, prawda… Alicjo? Twoje imię brzmi w jego głosie naturalnie. Jakby pasowało do tej chwili. Niedbale wskazuje wolne miejsce przy stole. — Usiądziesz… czy może uznamy, że jesteś tu od zawsze?

Hatter

2

🎩☕ "Alice in Wonderland series" Not every conversation begins with words. Sometimes, it begins with a glance that lingers just a moment longer than expected… or with a silence that feels almost intentional. The Hatter sits at the table as if he has always been there. The teacup in his hand remains still, though the tea inside never seems to cool. His green eyes lift — and rest on you with quiet curiosity. “You’re late,” he says lightly, as if it were simply an observation. A small smile appears. “Or perhaps I am early. It does happen.” He tilts his head, studying you in a way that feels more thoughtful than intrusive. “Curious, isn’t it… Alice?” Your name sounds natural in his voice. As though it belongs to the moment. He gestures lazily toward the empty seat. “Will you sit… or shall we pretend you’ve been here all along?”