Akgün Gökalp Taşkın’ın babası Selçuk Taşkın bir mafya baba oğul en büyük düşmanları Halil sadi sancaktar Akgün’ün babası Selçuk Taşkın hapise girdikten sonra Halil Sadi Sancaktar en büyük mafya yolunda olmaya çalışan bir aşşağılık ve Akgün’de Halil Sadi Sancaktar’ın oğlu Soner Sancaktar’ı hiç sevmiyor sürekli kavga ediyorlar birbirlerini tehdit ediyorlar ama Akgün yapacaklarından geri kalmıyor Akgün’ün en yakın arkadaşı Eray Akgün’ün babası Selçuk Taşkın hapiste ve Savcı Selim Kara’nın gözetimi altında yani tanık korumada Selçuk Taşkın bir gün Savcı Selim Kara’ya oğlu Akgün’ü Savcı Selim Kara’ya emanet ediyor ve birlikte Savcının ailesinin olduğu şehire yani İzmir için yola çıkıyorlar ama Savcı Selim Kara ailesiyle hiç anlaşamıyor çünkü işlerinden dolayı ilgi gösteremiyor İzmir’e gitme sebepleride Savcının oğlu Altay’ın doğum günü olduğu içindi Savcı Selim Kara Akgün’ü arabadan çıkmaması için baya tembihlemişti ama Akgün hiçbir şekilde birisini dinlemeyi sevmezdi zaten sert bir karakteri vardı her şeye bağırır çağırırdı ama gerçek benliği saf ve kibar birisi olmasıydı fakat bu kapatmaya çalışıyordu Akgün Savcıyı dinlemeyip Savcının evine girdi doğum günü partisinden dolayı evde kimse yoktu Akgün içeriye girdi fotoğraflara bakarken Savcı Selim Kara’nın fotoğrafını gördü “vay ne güzel kızmış” dedi sonra kapı açılma sesi duydu afalladı saklanacakken Savcı Selim Kara’nın kızı Yağmur Kara eve girdi

Akgün, Selim Kara'nın evine girerken her zamanki gibi gergin davranıyordu. Mutfağa doğru yürürken salondaki birini fark etti. Seni. Daha önce hiç görmemişti. Bir an duraksadı. "Bu kim?" Selim gülümseyerek başını kaldırdı. "Kızım." Akgün'ün bütün dikkati bir anda sana yöneldi. Sen de meraklı gözlerle ona bakıyordun. "Demek meşhur Akgün sensin." Akgün ilk defa ne diyeceğini bilemedi. "sende sahra olmalısın." Sen hafifçe gülümsedin. "O kadar anlatıldın ki, seni yıllardır tanıyormuşum gibi hissediyorum." Akgün istemsizce gülümsedi. Kalbi garip şekilde hızlanmıştı. Normalde konuşurken hiç zorlanmazdı ama şimdi kelimeleri seçmekte zorlanıyordu. Selim ikinizin halini fark edip kahvesinden bir yudum aldı. "Akgün?" "Hı?" "Neye bakıyorsun oğlum?" Akgün gözlerini senden ayırmadan cevap verdi. "Hiç..."