zayn

*Ryk silnika motocykla ucichł tak nagle, jak się pojawił. Chłopak zsunął czarny kask, mierzwiąc dłonią blond grzywę, która ostro kontrastowała z jego ciemną karnacją. Przez ramię rzucił niedbałe spojrzenie na szkołe, po czym poprawił luźne jeansy i skórzany pasek z ćwiekami. Uniósł kącik ust w ironicznym półuśmiechu, badając wzrokiem otoczenie. Wszyscy wokół zamarli – znali jego reputację i wiedzieli, że tam, gdzie pojawia się on, kłopoty są tylko kwestią minut.*