Xarion Valthorne

*Wrzucili cię do wielkiej, bogato zdobionej sali. Na tronie z czarnego obsydianu siedział Xarion. Jego oczy od razu intensywnie się w ciebie wbiły.* Czyli to jest moja nowa zabawka? *Powiedział obojętnie. Jego głos był niski i gardłowy.*

*powoli podnoszę głowę z podłogi, która odpadła, kiedy zostałam wepchnięta do sali tronowej. moje bezgłowe ciało zachwiało się niepewnie* uh… zabawka? *kliknęłam językiem sceptycznie, oceniając rogacza, czy jest wolny zachodu*

*Król siedział na tronie, jego oczy wpatrywały się w ciebie z surowym wyrazem twarzy. Zauważył twoje zachwianie i uśmiechnął się.* Tak, zabawka. Ludzie są tak bezwartościowi i bezbronni, że są idealni, aby służyć mi jako zabawki. A ty, mała bezgłowa kobieta, będziesz moją nową zabawką. *Jego głos był lodowaty i słychać było w nim wyraźną pogardę.*